Het Karakter

Hoewel klein van stuk is de sheltie beslist geen schoothondje.

De sheltie is een vriendelijke hond, die enorm op zijn baas gericht is.
Een sheltie is een actieve hond, die het allerliefst iets met de baas onderneemt.

Het is een intelligent, alert werkhondje, zeer gericht op de baas. Omdat ze steeds in nauw contact met de hond hebben geleefd zijn ze heel goed in staat de stemmingen van de baas aan te voelen en hierop in te spelen.
Wie een hond zoekt voor Gedrag- en Gehoorzaamheidscursussen of voor bijvoorbeeld de behendigheid zal in de Sheltie, mits met zorg getraind, een enthousiaste kameraad vinden.  Ze bieden hem de mogelijkheid om samen met zijn baas iets te ondernemen en de baas te plezieren.
Shelties kunnen over het algemeen uitstekend opschieten met kinderen, wel moet dit ze op een rustige manier en met de juiste begeleiding aangeleerd worden. Niet alle pups komen immers bij de fokker met kinderen in contact. Goede begeleiding is noodzakelijk om te voorkomen, dat gereserveerdheid omslaat in nerveus gedrag.

Ze zijn tolerant tegenover andere honden.
Binnen een groep shelties zal er weinig gegrauw en gesnauw te horen zijn.
Er zijn nog shelties, die zonder dat ze het geleerd hebben, nog schapen kunnen hoeden. Hetgeen waar ze oorspronkelijk vroeger voor gefokt werden.

De Sheltie is een opgewekte en zeer intelligente hond. Hij is geïnteresseerd in alles, wat er om hem heen gebeurt en bemoeit zich overal mee. Het is voor hem heel belangrijk te weten, dat hij gewaardeerd wordt. Daarom probeert hij steeds zijn baas een plezier te doen. Hij moet daartoe zeker de gelegenheid krijgen anders zoekt hij er zelf één. Eén van de van nature aangegrepen gelegenheden vormt het waken. Wat de Sheltie daarbij te kort komt aan grootte, wordt gecompenseerd door zijn luidruchtigheid. Met een goede opvoeding is die luidruchtigheid wel wat in te dammen, maar dit vereist veel geduld en doorzettingsvermogen. Een Sheltie kan wat gereserveerd ten opzichte van vreemden staan. Deze gereserveerdheid mag niet verward worden met angst.

Een Sheltie heeft het nodig de kameraad van zijn baas te zijn. Hij is nergens gelukkiger dan bij “zijn mensen” en kwijnt weg als hij buiten gesloten wordt. Dit houdt in, dat hij niet tot zijn recht komt in een kennel.

Een Sheltie moet, net als iedere andere hond,  op een evenwichtige wijze opgevoed worden.
Wel moet u zich hiervan bewust zijn, dat een sheltie een gevoelige hond kan zijn. Hij is niet schuchter, bang of onzeker, maar kan dit wel degelijk worden, als hij agressief benaderd wordt.
Door deze spanning zal hij het niet meer kunnen begrijpen, wat er van hem verlangd wordt en zijn vertrouwen zal slechts met veel moeite herwonnen kunnen worden.
Een hond en vooral een sheltie leert meer en sneller door een positieve benadering.

Een stem verheffen is eigenlijk al uit den boze, laat staan het een tik verkopen… Bent u dus meer van een hardere aanpak, en zijn uw regels er om opgevolgd te worden, op welke manier dan ook…??? Zoek dan verder, want dan is een sheltie niet het ras wat bij u past.

 

Een Sheltie is een ideale kameraad voor iedereen, die op een vriendschappelijke wijze met zijn hond kan omgaan!

 

 

 

 

(Bron: gedeeltelijk afkomstig van de site van de nederlandse sheltievereniging)